تبلیغات
دیوار سفیـد - *well_meaning






دیوار سفیـد

سمت مرا از « آب » بپرسیـــد... دریا همیشه منتظر عاشقانه هاست.

شاید شما بدانید که من یک روانشناس نیستم، اگر هم نمی دانستید الان در جریان قرار گرفتید. و کتاب های زیادی در زمینه ی روانشناسی هم نخوانده ام هرچند که یکی از موضوعات مورد علاقه ام هست.( حتی در دوره ای بینهایت علاقه داشتم که شوهرم یک روانشناس باشد. ) و تا به حال هم به یک مطب روانشناسی مراجعه نکرده ام. ولی حس می کنم می توانم براساس تجربه ی شخصی پایم را کنم در کفش روانشناس ها و برای خودم نظریه بیرون بدهم که: پدر ها و مادر ها... شاید بهتر است به فرزندانتان نگویید که آن ها باید بهترین باشند. شاید بهتر است آن ها را با نقاط ضعفشان آشنا کنید. شاید بهتر است به آن ها بفهمانید توانایی و استعداد هر فرد با دیگری متفاوت است و انسان باید اهل رضایت باشد تا اهل موفقیت. _این جمله ی آخر برگرفته از حرف های یک روانشناس است_.
چون ممکن است این حرف شما آنقدر روی ضمیر ناخودآگهشان تاثیر بگذارد که در آینده آدمی بشوند مثل من. منی که یک کمال گرای به تمام معنا هستم . کسی هستم که همیشه دنبال «ترین» هاست.بهترین... باهوش ترین... باسلیقه ترین... مودب ترین...
و خیلی وقت ها از کمال گرا بودنم احساس رضایت و غرور دارم.
ولی...
دقت کنید.. ولی همه این ها تا جایی خوب است که بتوانم به آن نقطه ی «ترین» برسم. و خدا نکند زمانی را که به آن نقطه نرسم... و خدا نکند.... حس یاس عمیق و از خودبیزاری عمیق تری، خطرناک تر یک ویروس به جان روح و روانم می افتد. و هر چه استدلال منطقی ای وجود دارد که می گوید توانایی آدم ها محدود است و هر کس را بهر هر کاری ساختن و غیره... انگار نه انگار...
که وقتی موفق نمی شوم، پشیمان بشوم از شروع آن کار... و ترجیح بدهم یک فرد منفعل در جامعه باشم که مبادا شکست بخورد و پایش بشکند. تا این که دست به کاری بزنم و باز برای خودم چالش و دغدغه ی ذهنی بیافرینم.
بخواهم مثال بزنم می شود مثنوی هفتاد من، که حتی در حال در حال دست و پنجه نرم کردن با کامل و پرفکت نبودنم و احساس یاس و پشیمانیم هستم.
و این حس یاس، آتش نیست... شعله بکشد و بسوزاند و  تمام... خاکستر است... خاکستر داغ و سوزان... شرحه شرحه، می درد... می سوزاند...
اصلا نمی توانم خانواده ام را به خاطر این کار سرزنش کنم چون همین کارشان من را به خیلی جا ها رساند. مثلا همین پزشکی قبول شدنم. اگر آدم شل و ولی بودم و به هرچیزی راضی، شاید پارسال قید تلاش دوباره را می زدم و می نشستم به خواندن رشته ی دیگری.
اما یک چیز را مطمئنم، اگر روزی مادر بشوم هیچ وقت از بچه ام نمی خواهم برای بقیه بهترین باشد. برای خودم که مسلما بهترین است. فقط می گویم تلاشت را کن عزیز مامان.
تمام!

*Intendin to be helpful but not succeeding







طبقه بندی: هجویات، 
برچسب ها:روانشناس، روانشناسی، کمال گرا،  
[ یکشنبه 8 آذر 1394 ] [ 06:52 ب.ظ ] [ unique ... ] نظرات



      قالب ساز آنلاین